เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า... บ้านหลังหนึ่ง … มีสองแม่ลูกอาศัยอยู่ด้วยกัน ส่วนพ่อนั้น ตายไปนานแล้ว แม่ต้องคอยหาเลี้ยงดูลูกน้อย จนเติบใหญ่ และส่งเสียได้เรียนหนังสือ จนจบการศึกษา  

          แต่… หลังจากลูกชายเรียนจบ มีงานทำดีๆ ก็ยังขอเงินแม่ใช้อยู่ พอแม่ถามว่า "เงินเดือนแต่ละเดือนไปไหนเหรอลูก เหลือเก็บบ้างไหม?"... 

          คำตอบที่ได้ฟังจากปากลูกชายคือ "เที่ยวหมดแล้วครับแม่ … เงินเดือนผมก็น้อย ค่าเลี้ยงสาวยังไม่พอเลย แม่จะเอาอะไรกับผมนักหนาเนี่ย! อย่ายุ่งกับผมได้ไหม?"

          พอแม่ได้ฟังดังนั้น ก็เงียบ !!! และก็พูดว่า "ที่แม่พูดไม่ใช่แม่อยากได้ตังค์เจ้า … แต่แม่กลัวว่าเจ้าจะไม่รู้จักใช้เงิน เผื่อยามฉุกเฉิน จะได้ไม่ต้องเดือดร้อน หรือ เผื่อลูกไม่มี ขาดเหลือ อะไรแม่จะได้ช่วยเหลือเจ้าได้ และ แม่ …" ยังไม่ทันที่แม่จะพูดจบลูกชาย ก็เดินจากไป…

          อยู่มาวันหนึ่ง . . . ลูกชายก็เดินเข้าไปหาแม่ในครัว พร้อมยื่นกระดาษที่เขียนข้อความไว้จนเกือบเต็มหน้าให้คุณแม่ของเขาอ่าน ซึ่งมีใจความว่า...

           ค่าตัดหญ้า 5.00 บาท

          ค่าทำความสะอาดห้องผม อาทิตย์นี้ 1.00 บาท

          ค่าซื้อของให้แม่ 2 .50 บาท

          ค่าดูแลน้องชาย 2.50 บาท

          ค่าเอาขยะไปทิ้ง 1.00 บาท

          ค่าได้คะแนนดี 5.00 บาท

          ค่ากวาดสนาม 2.00 บาท

          รวมค้างชำระ 19.00 บาทถ้วน

          ปล.แม่จ่ายให้ผมด้วย  (โห... ทำงานมีเงินเดือนกะเงินแค่นี้ยังขอแม่นะเนี่ย!!!! เฮ้อ...น่าเศร้าใจจริงๆ) 

          … เมื่อคุณแม่อ่านเสร็จแล้วก็หยิบปากกาขึ้นมา เธอพลิกกระดาษไปด้านหลังแล้วเขียนว่า...  

          เก้าเดือนที่แม่อุ้มท้อง… ไม่คิดเงิน

          เวลาที่แม่พยาบาลลูก และสวดมนต์ให้ลูก … ไม่คิดเงิน

          ค่าที่ลูกทำให้แม่ต้องเสียน้ำตา... ไม่คิดเงิน

          ของเล่น อาหาร เสื้อผ้า พาเที่ยว... ไม่คิดเงิน

          แม้แต่เช็ดน้ำมูกให้… ไม่คิดเงินหรอกจ้ะลูก

          เมื่อรวมทั้งหมดเป็นราคาเต็มของความรัก…ไม่คิดเงินเหมือนกั น

          และเมื่อลูกชายได้อ่านสิ่งที่คุณแม่เขียนไว้ ก็อึ้ง !. . . น้ำตาหยดโตก็ไหลออกมา เขาสบตากับแม่แล้วจึงพูดว่า... " แม่ครับผมรักแม่จริงๆ นะครับ" แล้วเขาก็เอาปากกาเขียนหนังสือตัวโตว่า... …จ่ายหมดแล้ว... แม่จ่ายหมดแล้ว... แต่... แต่ว่า... ลูกยังทอนให้ไม่หมดครับแม่... !!  

               แม่. . . ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก
              เพราะเราเต็มใจรักแม่ โดยไม่ต้องหลง

              แม่. . . อาจเคยตีเราให้เจ็บ แต่ไม่เคยทำให้เราเจ็บหัวใจ
              แม่. . . ส่งเสียเรา แต่เราต้องส่งเสียแฟน

              แม่. . . ไม่เคยบอกเลิก
              แม่. . . เป็นแบงค์ส่วนตัวที่เวลากู้ไม่เคยคิดดอกเบี้ย 
              และไม่ค่อยทวงคืน

              แม่. . . เห็นเราเดินแก้ผ้าตั้งแต่เล็ก โดยไม่เคยติเรื่องรูปร่าง
              แม่. . . เป็นคนที่เห็นเราดีกว่า แฟนของแม่เสมอ
              ขอหอมแม่ไม่ยากเท่าขอหอมแฟน

              แม่. . . ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา
              แม่. . . สอนให้เราพูดได้ เพื่อจะไปบอกรักแฟนตอนโต
               แม่. . . ยอมเป็นยายอ้วนลงพุงตั้ง 9 เดือน
              เพื่อให้เราอาศัยอยู่ข้างใน

              และในประเทศนี้ไม่มี . . . “วันแฟนแห่งชาติ”
              เหมือนวันแม่ใช่มั้ย 

              รู้ว่าความรักของแม่ ยิ่งใหญ่กว่าแฟนแล้ว. . .
              พรุ่งนี้!! คุณอยากบอกแม่ว่าอะไรดี. . .?

              อย่ารอโอกาส หรือรอเวลาบอกรักแม่เฉพาะ “วันแม่” เท่านั้น
              . . .เพราะวันเวลาอาจทำให้คุณ . . . ไม่มีโอกาสบอกรักแม่ก็เป็นได้

คำเดียว..."แม่"